Barbarlık Çağı

Artık savaşlar ilan edilmiyor.
Artık hukuk münasebeti aranmıyor.
Artık “haklılık” anlatısı zahmetine bile girilmiyor.
Bir sabah uyanıyorsunuz, başkentiniz bombalanmış, elektriğiniz kesilmiş, hava alanında savaş uçakları dolaşıyor. Sonra bir başkan çıkıyor ve diyor ki:
“Başkanınızı yakaladık. Aldık. Götürdük.”
Adı ne bunun?
Demokrasi mi?
Uluslararası hukuk mu?
İnsan hakları mı?
Hayır. Bunun ismi Barbarlık Çağı.

***

Venezuela bugün yalnız değil. Irak’tan Libya’ya, Afganistan’dan Suriye’ye uzanan bir zincirin son halkası yalnızca. Zincirin mantığı kolay.
Güç varsa haklılık vardır.
Bir ülkenin başkanını, bir başka ülkenin başkanı canlı yayında “paket” üzere sunabiliyorsa; bu artık diplomasi değil, kabile savaşının çağdaş versiyonudur.
Caracas’ta patlayan bombalar yalnızca askeri gayeleri değil, çağdaş dünyanın son ahlaki kırıntılarını da parçalıyor.
Elektrik kesiliyor, internet susuyor, gökyüzü kapanıyor.
Ama en çok akıl kararıyor.
Amerika Birleşik Devletleri’nin başındaki bir önderin, öteki bir ülkenin bahtı hakkında tek cümleyle karar vermesi, Orta Çağ’da hükümdarların mühür bastığı fermanlardan farksız.
Sadece mürekkep yerine füze kullanılıyor.
Donald Trump konuşuyor, dünya susuyor.
Uluslararası kurumlar açıklama yapıyor, fakat kimse durdurmuyor.
Çünkü barbarlık çağında kurumlar vardır lakin irade yoktur.
Bugün sorun Maduro’nun ne olduğu değil.
Bugün sorun Venezuela’nın hangi rejimle yönetildiği de değil.

***
Bugün sorun şudur:
Bir ülke, bir diğer ülkeyi hukuksuzca bombalayabiliyorsa, yarın kimse inançta değildir.
Bu çağda hudutlar haritalarda durur, lakin hukukun sonu yoktur.
Bu çağda güç, ahlakın yerine geçmiştir.
Bu çağda barbarlar kürsüde, siviller enkaz altındadır.
Ve biz hala buna “dünya düzeni” diyoruz.
Hayır.
Bu bir nizam değil.
Bu, Barbarlık Çağıdır.

Kaynak: Halk TV